چند وقت پیش با دوستی درباره این صحبت می کردیم که اصولا خلاقیت در طراحی چه فایده های ظریفی که ندارد! البته در چیزی که ما منظورمان بود خلاقیت این طور تعریف می شد که
فکر کردن به چیزهای جدید با حالتی که انتظار آن نمی رود!
من بحث را با یک مثال پایان بردم. گفتم شاید برای شما هم جالب باشد که ببینید چقدر خلاقیت داشتن منجر به کارهای بانمکی می شود 
برای همین به مثالی که خدمت آن دوستم می پردازم.
لامپ! یاد چیزی شبیه تصویر زیر افتادید؟
اگر نیافتادید احتمالا دارید خودتان را گول می زنید. قبل از این که دست به خشونت ببرم اعتراف کنید که یاد این گونه لامپ ها افتاده اید تا مثال من خراب نشود! من هم تصویری که در ذهنم بود به همین صورت است. یعنی من یاد لامپ اتاق خودم افتاده ام. اتاق من یک لامپ مشابه تصویر به همراه یک مهتابی معمولی و یک لامپ کم مصرف دارد.
حالا «جون کیون هیم» این جوری تصور نکرده است! یعنی فکر کرده چرا لامپها باید همیشه این شکلی باشند؟ نتیجه این شده است که لامپ زیر را ساخته است.
من خودم بعد از این که این لامپ را دیدم تعجب کردم که چرا تا به حال فکر نکرده بودم به لامپی که به جای کروی کمی تخت باشد!!!
حالا این تخت بودن به چه دردی می خورد؟ اگر ریاضیات دوران دبیرستان را به یاد بیاورید همیشه اساتید از شما مینیموم حجمی که برای یک کارتن نیاز بود را می خواستند. بسته بندی این لامپها آنقدر ساده است که نیازی به این کارها ندارد چون خود لامپ هم کمی مکعبی شکل است.
در ضمن به کارتن آن نگاه کنید. هزینه انبارداری این لامپها بسیار کمتر و مقرون به صرفه تر است.
مسلم هم هست هرچقدر شیشه آن کمتر باشد علاوه بر هزینه ساخت شانس شکستن و آسیب دیدن هم کم می شود.
می بینید؟ به همین راحتی نوعی نگاه تازه به لامپی که اکثر ما آن را به صورت عکس اول تصویر کردیم باعث چقدر صرفه جویی در هزینه ( در مقیاس یک کارخانه نگاه کنید ) می شود؟ ما فقط نمی خواهیم تلاش نمی کنیم نوع دیگری نگاه کنیم وگرنه می توانیم!
